پنجشنبه شانزدهم اسفند 1386
سلام
دوستان خوبم این متن رو جایی خوندم حیفم اومد برا شما نذارم

این روزها بیشتر به نبودن فکر
میکنیم تابه بودن...
اشتباهی است که هر لحظه می کنیم.
دلی را می آزاریم.
قلبی را می شکنیم.
اشکی را بر گونه ای جاری می کنیم.
گلی را پر پر می کنیم.
پرنده ای را بی خانمان می کنیم و
بعداز این همه آشوب فقط میگوییم.
ببخشید!!!
شاید این آخرین لحظه ای باشد که
فرصت آن داریم که جبران کنیم...

التماس دعا ![]()
نوشته شده توسط سکوت در ساعت 9:56 | لینک
|
