تبليغاتX
سکوت -
ان که بی باده کند جان مرا مست کجاست؟ ان که بیرون کند از جان و دلم دست کجاست؟

سلام

در گلو می شکنم از سر خشم

                 هرنفس ، خنجر فریادی را .

  سر ِ خونین ِ جدا از تن ِ من
 
       در رگ و ریشه نهان کرده هنوز ،
 
کینه ی  کهنه ی  جلا دی  را .
 
            بی سر  از راه سفر آمده ام :
 
سر  من در شب تاریک  زمین
 
         همچنان چشم به راه سحر است .
 
جاده ، خالی ست  ولی می شنوی ؟
 
پای سنگین ِ کسی همسفر است...
 
         ای  در ِ  بسته ی  گم  گشته  کلید !
 
گوش بر  روزنه ات دوخته ام
 
                تا مگر  راه به سوی تو برم.
 
مشعل از چشم خود افروخته ام
 
           جامه دان ِ سفر ِ دور   به دست
 
در تب ِ تند عطش  سوخته ام
 
ای در  ِ  بسته   جواب  ِ تو کجاست ؟
 
راستی  ای  دم  ِ  طوفانی  ِ صُـــبح  ! 
   
                             آفتاب  ِ تو کجاست.
                                                  التماس دعا  
 
نوشته شده توسط سکوت در ساعت 17:21 | لینک  |