تبليغاتX
سکوت
ان که بی باده کند جان مرا مست کجاست؟ ان که بیرون کند از جان و دلم دست کجاست؟

سلام

------------------------------------------------------------------------------

  بگذار گریه کنم نه برای تو

         برای عشقی که مرده است .

   بگذار گریه کنم نه برای تو.

        برای صداقت که کمرنگ شده است.

 بگذار گریه کنم نه برای تو

         برای غمها که یکنواخت شده اند.

   بگذار گریه کنم نه برای تو

         برای آرزوها که از بین رفته اند

   بگذار گریه کنم نه برای تو

          برای محبت ها که ساکت شده اند

  بگذار گریه کنم نه برای تو

         برای آدمیان که بی تفاوت شده اند

  بگذار گریه کنم  نه برا ی تو

                       برای.؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 

                                            التماس دعا

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

  بگذار لب فرو بندیم و به خواب رویم

                                    بگذار ابر ها ببارند

        بگذار باران بر شیشه پنجره ببارد

                               اکنون بیزارم، تا مغر استخوان

                                               بیزارم از سفر

 و از پیمودن جاده های بی پایان

      که ما را شب به اینجا کشانیده

           و اندک اقبالی برای تفاهم

            چرا که نمیتوانیم با هم بسر بریم

                       و قادر به جدایی هم نیستیم.

                                تناقض دیرینی است، بین.

                        خرد و عاطفه

                                   

                  هنوز ندای عقل به گوشم می رسد:

    این رویا را از سر به در کن

    باز هم همه چیز از اول، آغاز نکرده از هم جدا می شویم

    چرا که نمیتوانیم

با هم بسر بریم و قادر به جدایی هم نیستیم.

    چیزی بر جای نمانده، دیگر نمیتوان تظاهر کرد

    زمان رها کردنش فرا رسیده

                                 

                          ندای دل:

    گذشت زمان آن را ثابت می کند

    او همیشه جزیی از زندگی ام خواهد بود

    نمیخواهم رفتنش را ببینم

    ولی. . . . . .

                               التماس دعا 

نوشته شده توسط سکوت در ساعت 16:26 | لینک  | 

سلام

تو به من خنديدي

 

 و نميدانستي؟؟

 

 من به چه دلهره از باغچه همسايه

 

                              سيب را دزديدم.

 باغبان از پي من تند دويد.

 

                      سيب را دست تو ديد.

 

 

 غضب آلوده به من كرد نگاه.

 

 و تو رفتي و هنوز.

 

 سالهاست كه در گوش من آرام آرام.

 

 خش خش گام تو تكرار كنان

 

                                 ميدهد آزارم.

 و من انديشه كنان

 

 غرق اين اين پندارم

 

 كه چرا

              خانه كوچك

                           ما سيب نداشت!

 

(حميد مصدق )

 

                                التماس دعا

 
نوشته شده توسط سکوت در ساعت 4:44 | لینک  | 

سلام

در گلو می شکنم از سر خشم

                 هرنفس ، خنجر فریادی را .

  سر ِ خونین ِ جدا از تن ِ من
 
       در رگ و ریشه نهان کرده هنوز ،
 
کینه ی  کهنه ی  جلا دی  را .
 
            بی سر  از راه سفر آمده ام :
 
سر  من در شب تاریک  زمین
 
         همچنان چشم به راه سحر است .
 
جاده ، خالی ست  ولی می شنوی ؟
 
پای سنگین ِ کسی همسفر است...
 
         ای  در ِ  بسته ی  گم  گشته  کلید !
 
گوش بر  روزنه ات دوخته ام
 
                تا مگر  راه به سوی تو برم.
 
مشعل از چشم خود افروخته ام
 
           جامه دان ِ سفر ِ دور   به دست
 
در تب ِ تند عطش  سوخته ام
 
ای در  ِ  بسته   جواب  ِ تو کجاست ؟
 
راستی  ای  دم  ِ  طوفانی  ِ صُـــبح  ! 
   
                             آفتاب  ِ تو کجاست.
                                                  التماس دعا  
 
نوشته شده توسط سکوت در ساعت 17:21 | لینک  |